Prezentowana kolekcja powstała z wielkiej tęsknoty za morzem, gdzieś w połowie lutego, kiedy jeszcze wyjazd do Estonii wydawał się bardzo mglistą i odległą przyszłością.

W sumie powstały dwa komplety biżuterii w kontrastowej kolorystyce. Pierwszy komplet złożony z pierścionka i wisiorka ozdobiony został muszlą i krwistoczerwonym koralem, oprawionymi w mocno patynowane srebro.

Drugi komplet utrzymany jest w turkusowo – beżowej kolorystyce. Składa się z wisiorka i zestawu 4 pierścionków ozdobionych muszlą, perłą i turkusem.

Oba komplety są dostępne tutaj

Dzisiaj więc przyszła pora na dokończenie wpisu o wykopaliskach w Jaskini Borsuka.

Drugi sezon rozpoczęliśmy w nowym składzie. Niestety zabrakło M (dostał od Szefa  propozycję nie do odrzucenia – albo kończy doktorat, albo…), na szczęście szybko znaleźliśmy godnych zastępców na jego miejsce . I tak w poszerzonym 4-osobowym składzie podjęliśmy nasze badania na nowo.

Oczywiście najpierw trzeba było odsłonić stary wykop. Nie wiem, co nam strzeliło do głowy, żeby przykrywać poziom, na jakim zakończyliśmy pierwszy sezon eksploracji folią? No ale stało się i był to najgłupszy pomysł, na jaki mogliśmy wpaść ( no dobra, nie powiem kto na niego wpadł…). Na usprawiedliwienie mogę tylko dodać, że metoda ta sprawdzała się – jak dotąd wyśmienicie. Nie wzięliśmy tylko poprawki na to, że dotychczas stosowaliśmy ją tylko na otwartych stanowiskach. Tym razem plastikowa plandeka nie tylko się nie sprawdziła, ale przysporzyła nam kilku dodatkowych dni pracy, w całości poświęconych na usuwaniu ciastowatej mazi z wnętrza wykopu. Cóż, każda nauka kosztuje…

W drugim sezonie zapadła też decyzja o poszerzeniu naszego wykopu o dodatkowy metr. Dzięki temu udało się nam uchwycić w warstwie humusu pozostałości ogniska ( i nic co pozwoliłoby określić jego chronologię). Dodatkowo powiększyła się też nasza kolekcja zbrojników mezolitycznych. Niestety były to, jak na razie, jedyne znaleziska.

Ani śladu paleolitu. Zaczęliśmy nawet podejrzewać speleologów o brzydki żart. W końcu jednak nasz wysiłek został nagrodzony i w warstwie mocno zglinionego gruzu J znalazł pierwsze trzy zęby jakiegoś dużego ssaka. A więc przynajmniej jakieś kości tu były i nie był to wszechobecny w innych jaskiniach niedźwiedź. Niestety nie był to również wyglądany przez nas mamut – ot 3 siekacze tura, najprawdopodobniej przywleczonego tu przez jakieś drapieżniki. Na sensację trzeba było jeszcze poczekać kilka dni. Otóż te pierwsze znalezione zęby miały utrącone korzenie dokładnie w miejscu, gdzie znajdowały się otworki i dopiero po umyciu ich i bliższych oględzinach okazało się, że są to najprawdopodobniej uszkodzone zawieszki. No i można powiedzieć, że był to przełomowy moment w badaniach. Następne dni przyniosły kolejne znaleziska, w tym również całe zawieszki. W sumie cała kolekcja zebrana w ciągu dwóch sezonów badawczych liczy 112 zawieszek wykonanych z siekaczy tura i łosia. Do tego w pobliżu największej koncentracji zawieszek udało się odkryć kilka zębów mlecznych małego dziecka (kilka też znaleziono w trakcie szlamowania sedymentu). Do pełni szczęścia brakowało tylko choćby najmniejszego krzemienia, który mógłby w przybliżeniu pomóc w określeniu przynależności kulturowej tego stanowiska.

W tej sytuacji bardzo liczyliśmy na daty C 14, niestety uzyskane wyniki jeszcze bardziej skomplikowały sytuację. Otóż do datowania zostały posłane dwie zawieszki, z których otrzymaliśmy dwie RÓŻNE daty: około 27 tys. i ok 25 tys – 2 tys. lat różnicy to nawet jak na paleolit jest bardzo dużo. Niezły zgryz.

Można oczywiście przyjąć średni wiek znaleziska na jakieś 26 tys. i wtedy J. Borsuka należałoby łączyć z kulturą pavlovską. No i tu pojawia się kolejna zagwostka bo data z Borsuka jest równie stara co daty z Pavlova. Ponadto, żeby było jeszcze ciekawiej to najbliższą analogią, jeśli chodzi o tego typu znaleziska są zawieszki znalezione w jaskini Mladeč. (wiem wiem w kulturze pavlovskiej czy szerzej w gravetienie też są zawieszki z zębów ale są to głównie zęby drapieżników, nigdzie oprócz Mladeč nie ma siekaczy łosia ).  No i mamy problem bo Mladeč to stanowisko oryniackie starsze od J. Borsuka o kilka tysięcy lat.

Mamy więc do wyboru dwa warianty:

1)  J. Borsuka jest najstarszym (obok J. Obłazowej) w Polsce stanowiskiem kultury pavlovskiej (tak sugerują daty)

2) J. Borsuka jest najmłodszym stanowiskiem kultury oryniackiej w Polsce (jak sugerowałaby stylistyka zawieszek)

Jakby się ktoś pytał to ja jestem za drugim wariantem (taka jest koncepcja J) bo, nie oszukujmy się, w paleolicie obszar południowej Polski był położony na peryferiach ówczesnych “centrów” kulturowych. Wszelkie nowe prądy i idee docierały na teren naszego kraju z dużym opóźnieniem i w związku z tym jestem bardziej skłonna przyjąć, że mamy tu do czynienie z przeżywaniem się k. oryniackiej ( zresztą najmłodsze europejskie stanowiska oryniackie są datowane na ok 22 tys. lat). Mało prawdopodobny wydaje mi się pierwszy wariant, według którego stanowiska k. pavlovskiej pojawiły się równocześnie na Morawach i w Polsce.

Tak czy inaczej, pavlovska czy oryniacka, Jaskinia Borsuka na stałe znajdzie swoje miejsce w  podręcznikach archeologii…

PS  Dla zainteresowanych link do artykułu w “Archeowieściach”

PPS  Może uda mi się dodać zdjęcie całego naszyjnika – muszę ponegocjować z P

Kilka fotografii z drugiego i trzeciego sezonu badawczego (2009/2010 r.)

  Powinnam dokończyć relację z wykopalisk w Jaskini Borsuka ale tak długa przerwa w pisaniu domaga się chociaż krótkiego usprawiedliwienia. Żeby więc nie zanudzać ewentualnych czytelników podaję skróconą listę przyczyn mojej ponad miesięcznej nieobecności:

  Pierwszą i najbardziej czasochłonną przyczyną było porządkowanie kości z wykopalisk w Jaskini Ciemnej, od pierwszego do ostatniego sezonu (2007-2011r.). Codzienne dojeżdżanie do Krakowa nie należało do najprzyjemniejszy. Na szczęście mamy to z J już za sobą. To znaczy dalej jestem zagrzebana w kościach z Ciemnej ale odpadły nam dojazdy. Otóż od 20 marca jesteśmy Krakusami . Cała przeprowadzka, choć skomplikowana logistycznie – zakończyła się pełnym sukcesem !!!

  Po drodze było jeszcze kilka mniejszych przeszkód w postaci ciągnącego się przeziębienia zakończonego półpaścem, drobne sprawy związane z gazownią i energetyką, likwidacja firmy przez J – ot  drobne przeszkody, o których nie warto nawet wspominać.

  Tak bogaty w wydarzenia miesiąc wymagał odpowiedniego akcentu na zakończenie tak więc marcowe atrakcje uwieńczył nasz ślub. Chcieliśmy co prawda pobrać się w 10 rocznicę naszych zaręczyn ale ta wypada w czerwcu, w środku sezonu wykopaliskowego więc trzeba było wybrać inny termin no i stanęło na 31 marca!

A o Borsuku będzie wkrótce – obiecuję

    Z zaległych badań zostały mi tylko wykopaliska w jaskini Borsuka. Pomijam stanowiska autostradowe bo tu nie mieliśmy żadnego wpływu na to “co” i “jak” kopiemy. Zainteresowanych wynikami tych badań odsyłam do opracowań wydawanych przez Krakowski Zespół do Badań Autostrad. Wyszedł Bieżanów, wyszedł Wojnicz, ostatnio ukazał się tom o Modlnicy może pozostałe stanowiska też doczekają się publikacji. Wyjątek zrobiłam tylko w przypadku Targowiska – no ale nie codziennie trafia się taki paleolit .

    Wracając do tematu. Do Radwanowic, gdzie znajduje się jaskinia Borsuka  trafiliśmy dzięki informacjom od speleologów. W tym miejscu chciałabym (po raz kolejny) gorąco podziękować panu Jakubowi Nowakowi, który poinformował paleontologów o znalezieniu w trakcie inwentaryzacji jaskini kilku kości. Po dokładnej analizie okazało się, że są to kości mamuta, a ponadto jedna z nich ma na powierzchni nacięcia.  Ponieważ, jak wiadomo, w przeciwieństwie do niedźwiedzi, lwów czy hien nie ma mamutów jaskiniowych znalezisko to wywołało małą sensację. Zwłaszcza, że posłano te szczątki do datowania no i wyszło, że kilku delikwentów w drodze na Spadzistą zrobiło sobie tutaj mały przystanek, z pieczenie mamuta na rożnie itp. (dla mniej zorientowanych: uzyskana data to ok. 24 tys. BP, co odpowiada osadnictwu paleolitycznemu ze Spadzistej)

   Rozpoczęło się gorączkowe poszukiwanie pieniędzy na badania. Trochę dała PAN, trochę dołożył Konserwator, swój wkład w badaniach w osobie M miał również UJ i tak zaopatrzeni latem 2008 roku ruszyliśmy w teren.

    Pierwszy sezon jednych rozczarował, u innych rozbudził nadzieję na więcej. Zwłaszcza M był bardzo niepocieszony wynikami badań, ponieważ liczył na ślady osadnictwa średniowiecznego, tym bardziej, że jaskinia nie była wcześniej badana. Niestety warstwa humusu okazała się niezbyt miąższa i poza kilkunastoma fragmentami ceramiki, głównie nowożytnej, nie znaleźliśmy nic interesującego.

   Jeśli chodzi o nas, to tu sprawa była  jasna, wiadomo było skąd wyciągnięte zostały kości i mniej więcej wiedzieliśmy ile musimy dokopać, żeby znaleźć się na interesującym nas poziomie. Ale, jak to bywa w trakcie eksploracji nowych stanowisk, zakładany scenariusz nie do końca się sprawdził. Otóż na głębokości ok 100 cm natrafiliśmy na kilkadziesiąt zabytków krzemiennych, wśród których znajdowało się aż 15 zbrojników mikrolitycznych. Po dokładnej analizie okazało się, że są to półtylczaki typu Komornica. Znaleźliśmy więc nowe  stanowisko mezolityczne i do tego jaskiniowe!

   Z innych znalezisk należy wspomnieć o paliczku ludzkim, znalezionym na hałdzie przed jaskinią, w sedymencie wyrzuconym przez speleologów, z którego uzyskano datę ok 3 tys. lat BP ( a więc jakiś “brąz” też tu się plątał).

    W pierwszym sezonie udało się nam osiągnąć głębokość 150 cm i było jasne, że badania muszą być kontynuowane w roku następnym. Sam wykop miał powierzchnię 3×2 m, a jego lokalizacja była niejako wymuszona przez wcześniejsze działania speleologów.

Poniżej dodałam kilka fotografii z pierwszego sezonu w jaskini Borsuka.

Tak coś czułam, że w jednym wpisie nie pomieszczę trzech sezonów wykopaliskowych.

c.d.n.

Pierwszy pierścionek to kolejna wariacja na temat krzemienia pasiastego. Poprzednio było “do kwadratu”, tym razem jest “na okrągło”. 

Drugi projekt to powtórzenie motywu z ramką, ale tym razem w roli głównej amonit.

Również ostatni z prezentowanych pierścionków nawiązuje formą do wcześniejszego projektu – “Aurora borealis”, ale tym razem labradoryt został zastąpiony przez piękny kianit o intensywnym niebieskim kolorze z lekką srebrzystą poświatą.

Dwa pierwsze pierścionki do kupienia tutaj, model z kianitem jest już sprzedany.

Pierwszy projekt “Aurora borealis” to masywny pierścionek złożony z dwóch obrączek – wewnętrznej pełnej i zewnętrznej, otwartej. Zewnętrzna obrączka rozszerza się ku przodowi, tworząc wokół kamienia dwa “skrzydła”. Całość patynowana, obrączki satynowane, a srebro wokół labradorytu polerowane na wysoki połysk. Sam labradoryt mieni się różnymi odcieniami błękitu i zieleni, w zależności od kąta padania światła, przywołując na myśl zorzę polarną- stąd nazwa .

Drugi pierścionek -” SiO2 ” ozdobiony został kwadratowym kaboszonem krzemienia pasiastego, umieszczonym w kwadratowej ramce. Całość jest patynowana i przecierana,  a szeroka obrączka jest dodatkowo satynowana. Dwa pierwsze pierścionki są już sprzedane, mogę zrobić na zamówienie podobne

Trzeci projekt -”Lazurowy” to szeroka, otwarta obrączka, ozdobiona na jednym końcu niewielkim labradorytem. Drugi koniec obrączki zdobi srebrny ślimak. Całość również została zoksydowana i przetarta, natomiast  brzegi  obrączki są młotkowane i dla kontrastu polerowane.

Jeszcze tylko dzisiaj w Trendymanii wszystkie moje prace w bardzo atrakcyjnych cenach!

Trochę liczyłam na “exkluzywną” foto-relację z konferencji zorganizowanej przez The Royal Society, na którą do Anglii polecieli obaj PAN-owie ale oczywiście J nie zabrał ze sobą aparatu. (doprawdy jego roztargnienie zaczyna przybierać niepokojące rozmiary)

Dla zainteresowanych link do oficjalnej strony organizatora  konferencji: Early anatomically modern humans in Eurasia: coping with climatic complexity

Z innych bieżących spraw to wreszcie skończyłam rysować ceramikę dla M (ale o tym ciiii bo a nuż przeczyta to i coś dołoży ) ale doszły za to zabiegi rehabilitacyjne, na które muszę codziennie biegać – niestety sezon w tym roku był bardzo intensywny, no i odbiło się to trochę na zdrowiu. Mam tylko nadzieję, że jakoś mnie poskładają.

No i ciągle czeka Jaskinia Borsuka – może w następnym wpisie uda mi się wreszcie coś napisać o tych wykopaliskach.

Tyle tego marudzenia, czekają składanki ze Spadzistej!

Prace badawcze
Instytutu Archeologii UJ w sezonie 2011

PROGRAM KONFERENCJI

Kraków, 24 listopada

9.00 Otwarcie obrad

9.10 P. Valde-Nowak, K. Sobczyk

Badania w Jaskini Ciemnej w sezonie 2011

9.25 P. Valde-Nowak, M.Korczyñska

Badania archeologiczne w dorzeczu środkowego Dunajca w sezonie 2011

9.45 M. Dzięgielewska, P. Valde-Nowak

Ratownicze prace w Mucharzu, stan. 24

10.00 J. Wilczyñski, M. Wojenka, D. Sobieraj

Badania wykopaliskowe w Jaskini Żarskiej w Żarach, pow. Kraków

10.15 K. Sobczyk, J. Wilczyñski

Badania weryfikacyjne graweckiego stanowiska Kraków, ul. Spadzista C2

10.30 Dyskusja

10.40 Przerwa

11.00 A. Gawlik, P.Godlewski

Badania wielokulturowego stanowiska 1 w Witowie, sezon 2011

11.15 M.S. Przybyła

Wyniki badañ na prehistorycznym osiedlu obronnym w Maszkowicach, pow. Nowy Sącz, w sezonie 2011

11.30 P.Wroniecki

Wyniki badań geofizycznych na stan. 1 w Michałowicach, gm. Czarnocin, woj. świętokrzyskie

11.40 J. Rodzińska-Nowak, J. Zagórska-Telega, J. Pikulski

Badania wykopaliskowe na wielokulturowym stanowisku w Michałowicach, gm. Czarnocin, w sezonie 2011

11.50 A. Lasota, R. Madyda-Legutko

Gać, stan. 1. Cmentarzysko z okresu wpływów rzymskich w świetle wznowionych badań

12.05 Dyskusja

12.15 Przerwa

13.30 M. Wojenka

Badania wykopaliskowe na zamku w Ojcowie, pow. Kraków

13.45 P. Nocuń

Wieża Książęca w Siedlęcinie w późnym średniowieczu i w czasach nowożytnych w świetle badan archeologicznych w sezonie 2011

14.00 A. Bojęś-Białasik, D. Niemiec

Kościół i klasztor dominikanów w Krakowie w świetle badañ archeologiczno-architektonicznych z lat 2009-2011

14.15 J. Poleski

Wyniki badañ wykopaliskowych przeprowadzonych w 2006 r. na terenie Opactwa OO Benedyktynów w Krakowie-Tyñcu i w rejonie kościoła Św. Piotra i Pawła w Krakowie

14.30 Dyskusja

14.40 Przerwa

14.50 K. Ciałowicz

Badania w Tell el-Farcha w sezonie 2011

15.05 M. Jucha

Tell el-Murra 2011 – badania nad osadnictwem w Delcie Nilu w okresie IV / III tys. p.n.e.

15.20 J.K. Kozłowski, M. Kaczanowska

Nissi Beach (Cypr)

15.35 E. Papuci-Władyka, W. Machowski

Paphos Agora Project – nowy projekt archeologiczny Instytutu Archeologii UJ na Cyprze

15.50 J. Źrałka

Sprawozdanie z najnowszych badañ prowadzonych w Nakum (Gwatemala)

16.05 R. Palonka

Sprawozdanie z badañ archeologicznych w Kolorado, USA, sezon 2011

16.20 Dyskusja

16.30 Zamknięcie konferencji

Pierścionek z labradorytem jest już zarezerwowany, ale ten z granatem jest ciągle do kupienia tutaj

No ale miało być o Ojcowie, w którym już na dobre rozgościła się jesień. Nasz pobyt rozpoczęliśmy od wysłuchania wykładów P i M pod Jaskinią Ciemną.

Gwoli ścisłości, to wykłady te były jedynym punktem sesji terenowej, w którym braliśmy udział. Podczas, gdy cała grupa uczestników sympozjum udała się do następnego punktu przewidzianego w programie (była to bodajże Góra Koronna) my wraz ze spotkanymi paleontologami z Wrocławia oddaliliśmy się w przeciwnym kierunku, żeby uczcić to jakże fortunne spotkanie . Przy czym ze względu na fakt, że J był kierowcą, P miał po południu wygłosić referat, a ja nie piję (raczej ), to czcili głównie Wrocławiacy.

Po wspólnym obiedzie udaliśmy się na sesję referatową, gdzie P miał wykład m.in o Jaskini Borsuka (nie wiem, czy tylko ja miałam takie wrażenie, ale przy slajdzie z naszyjnikiem sala westchnęła). Nas oczywiście interesowały głównie referaty z dziedziny archeologii, ale tym razem przykładnie zostaliśmy do końca sesji z uwagą wysłuchując wykładów o skoczogonkach, prosionkach tudzież nockach łydkowłosych 

Ech, zostały tylko wspomnienia i kilka fotografii…

Pozostaje czekać na kolejny jubileusz parku.

Tyle moich zdjęć, więcej zdjęć do obejrzenia pod adresem: http://www.sa.wicz.pl

45. Sympozjum Speleologiczne – oficjalna strona organizatorów

45. Sympozjum Speleologiczne

W 55. ROCZNICĘ ZAŁOŻENIA
OJCOWSKIEGO PARKU NARODOWEGO

Ojców, 20–23.10.2011 r.

SZCZEGÓŁOWY HARMONOGRAM SESJI REFERATOWYCH
PIĄTEK (21.10.2011 r.)

15.00 – 15.45 Otwarcie 45. Sympozjum Speleologicznego, wspomnienie o Mariuszu Szelerewiczu, wręczenie nagród im. Marii Markowicz-Łohinowicz

15.45 – 16.00 Michał Gradziński, Beata Michalska-Kasperkiewicz, Marcin Wawryka-Drohobycki: Jaskinie Ojcowskie – liczba i rozmieszczenie w świetle zakończonych prac inwentaryzacyjnych

16.00 – 16.15 Michał Gradziński: Wiek i geneza jaskiń Ojcowa

16.15 – 16.30 Teresa Madeyska, Krzysztof Cyrek: Pradzieje Jury Ojcowskiej na tle zmian środowiska przyrodniczego

16.30 – 16.45 Józef Partyka: Ojców i archeolodzy do pierwszej połowy XX wieku

16.45 – 17.00 Krzysztof Sobczyk: Jaskinia Ciemna – archeologiczne dylematy

17.00 – 17.15 Piotr Wojtal, Jarosław Wilczyński, Grzegorz Lipecki, Barbara Miękina: Badania paleontologiczne jaskiń Ojcowa i okolic

17.15 – 17.30 Jakub Nowak, Witold Grzywiński: Zimowe spisy nietoperzy w jaskiniach Wyżyny Krakowskiej

17.30 – 17.45 Anna Klasa: Bezkręgowce jaskiń OPN

17.45 – 18.15 Przerwa

18.15 – 18.30 Barbara Czopek-Kopciuch: Prace Komisji Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych

18.30 – 18.45 Urszula Bijak: Problemy ze standaryzacją nazw jaskiń

18.45 – 19.00 Jan Urban: Jaskinie, pieczary czy groty – dziedzictwo nazewnicze

19.00 – 19.15 Michał Gradziński: Nazewnictwo jaskiniowe – spojrzenie przyrodnika

SOBOTA (22.10.2011 r.)

08.30 – 8.45 Agata Maślanka, Grzegorz Haczewski: Kopalne studnie krasowe w Smardzowicach

08.45 – 9.00 Adam Szynkiewicz, Aleksandra Wygoda: Kras kopalny koło Raciszyna nad Wartą (Wyżyna Wieluńska)

09.00 – 9.15 Joachim Szulc, Elżbieta Worobiec: Wiek i geneza form paleokrasowych w rejonie Górażdży na Górnym Śląsku

09.15 – 9.30 Piotr Szukała: Różne koncepcje wyznaczania horyzontów erozyjnych systemu krasowego na przykładzie jaskiń góry Połom (Góry Kaczawskie)

09.30 – 9.45 Jacek Szczygieł: Uwarunkowania geologiczne rozwoju Jaskini Wysokiej – Za Siedmiu Progami, Tatry Zachodnie

09.45 – 10.15 Przerwa

10.15 – 10.45 Jacek Pawlak, Helena Hercman: Algorytm Genetyczny jako narzędzie do korelacji zapisów izotopowych

10.45 – 11.00 Maciej Krajcarz: Różnice pomiędzy czasem sedymentacji osadów jaskiniowych a czasem zapisu warunków klimatycznych przez wskaźniki wietrzeniowe

11.00 – 11.15 Katarzyna Kasprowska: Morfologia Jaskini Biśnik (Wyżyna Krakowsko-Wieluńska)

11.15 – 11.30 Maciej Krajcarz, Krzysztof Cyrek, Magdalena Krajcarz: Zęby ssaków z osadów jaskini Biśnik jako wskaźnik warunków klimatycznych. Wstępne wyniki badań izotopów trwałych C i O z warstwy holoceńskiej

11.30 – 11.45 Michał Wojenka: Problemy archeologii średniowiecza w jaskiniach Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej

11.45 – 12.30 Przerwa i sesja posterowa

12.30 – 12.45 Anna Borowiec, Krzysztof Jóźwiak, Anna Lelek, Krzysztof Lelek, Jacek Różkowski: Uwagi o strefach źródliskowych w obszarach krasowych Niecki Nidziańskiej

12.45 – 13.00 Grażyna Bzowska, Tomasz Krzykawski, Jacek Różkowski: Skład mineralny utworów neogenu i kredy i formujący się w nich chemizm wód podziemnych (w obszarze krasowym Niecki Nidy)

13.00 – 13.15 Piotr Szukała: Zmiany bilansu masy lodu w Jaskini Lodowej w Ciemniaku z zastosowaniem technik trójwymiarowego modelowania jaskiń

13.15 – 13.30 Bronisław W. Wołoszyn: Jaskinie a biogeografia nietoperzy na północ od Karpat

13.30 – 13.45 Grzegorz Kłys: Możliwości modelowania systemów podziemnych jako miejsca hibernacji nietoperzy

13.45 – 14.00 Elżbieta Dumnicka: Fauna bezkręgowców środowiska podziemnego Wyżyny Krakowsko Częstochowskiej

14.00 – 15.30 Przerwa (obiad od 14.15)

15.30 – 15.45 Paweł Franczak, Krzysztof Buczek: Historia poznania, rozmieszczenie i zróżnicowanie jaskiń Pasma Policy

15.45 – 16.00 Grzegorz Klassek, Tomasz Mleczek: Eksploracja i inwentaryzacja Jaskiń Karpat fliszowych (wrzesień 2010 r. – lipiec 2011 r.)

16.00 – 16.15 Jerzy Grodzicki: Baza danych „Jaskinie Polski˝

16.15 – 16.30 Jurij Zińko: Projektowany Geopark „Kras gipsowy Podola”

16.30 – 16.45 Łukasz Lewkowicz: Międzynarodowe Stowarzyszenie Jaskiń Turystycznych (ISCA): założenia i osiągnięcia

SESJA POSTEROWA

SOBOTA (22.10.2011 r., 11.45 – 12.30)

Michał Banaś: Kite Aerial Photography w badaniach czwartorzędu i dokumentacji terenów krasowych

Krzysztof Cyrek, Maciej Krajcarz, Magdalena Krajcarz: Nowe dane na temat holoceńskich osadów jaskiniowych w Skałach Kroczyckich

Maria Grelowska, Agnieszka Sikorska, Beata Bąkowska: Jura Ojcowska w plejstocenie i wczesnym holocenie

Jacek Gubała: Nie – pożegnanie

Katarzyna Kasprowska: Najstarsze ślady człowieka w osadach wybranych jaskiń Jury Ojcowskiej

Jacek Szczygieł: Wstępne wyniki obserwacji geologicznych jaskini Nad Dachem, Tatry Zachodnie

Wojciech Wróblewski, Michał Gradziński, Jacek Motyka, Mariusz Czop: Wpływ ewolucji wód w systemach krasowych na wytrącanie się współczesnych martwic wapiennych – wstępne wyniki badań

„Retusz – jak i dlaczego? Wielperspektywiczność elementu twardzowego”

Kraków 17-19 października 2011 r.

Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Senacka 3

17-10- 2011

8:00  Rejestracja uczestników

9:00  Otwarcie wystawy i konferencji

9:45  Bolesław Ginter – Co z tym narzędziem?

10:10 Piotr Osypiński, Katarzyna Pyżewicz – “Dobre wióry – okazyjnie”

10:35  Zdepka Nerudová – Bifacial artefacts: symbolical or functional tools?

10:50  Iwona Sobkowiak-Tabaka – Pozautylitarne funkcje retuszu

11:15-11:35 – dyskusja, przerwa

11:35  Yuriy Koval – Tools with notches – the technological nature

11:50  Mikołaj Urbanowski, Katarzyna Pyżewicz, Witold Grużdż – Artefakt czy pedolit? Eksperymentalne badania nad retuszami postdepozycyjnymi

12:15 Sopa Krásná, Petr Zítka – Spontaneous or intentional retouch? Experimental approach

12:40 Jerzy Libera, Anna Zakościelna – Retusz rynienkowaty – uniwersalny czy specjalny sposób formowania narzędzi?

13:05-13:20 – dyskusja

13:20-16:00 – przerwa obiadowa

16:00 Jan Michał Burdukiewicz – Modyfikacje kształtu artefaktów w zespołach mikrolitycznych paleolitu dolnego

16:25  Oksana Votiakova – The analysis of secondary tool treatment of layer II Korolevo site in Transcarpathia (Ukraine)

16:40 Krzysztof Cyrek, Magdalena Sudoł – Modyfikacje środkowopaleolitycznych wyrobów kamiennych na przykładach z wybranych stanowisk

17:05 Petr Neruda – Middle Palaeolithic tool sets in Moravia – problems and connotations

17:30-17:40 – dyskusja

19:00 – bankiet

18-10- 2011

9:00  Dariusz Zsolt Mester, Norbert Faragó – The production of leaf-points at Szeleta Cave (Hungary)

9:15  Maciej T. Krajcarz, Magdalena Krajcarz, Stanisław Lisicki, Petrykowski Stanisław -Zasięg osadnictwa paleolitu górnego i schyłkowego w świetle najnowszych znalezisk z Gruduska, stan. 1, pow. Ciechanowski

9:40 Damian Stefański – Tylczaki łukowe ze stanowiska Kraków-Zwierzyniec z badań L. Sawickiego

10:05 Tadeusz Wiśniewski, Katarzyna Pyżewicz, Piotr Dmochowski – Rylce Lacan z Klementowic. Typologia, technologia, funkcja

10:30-10:50 – dyskusja, przerwa

10:50 Andrzej Wiśniewski, Bernadeta Kufel-Diakowska, Mirosław Furmanek, Artur Rapioski – Znowu o rylcach. Przykład z Sowina 7

11:15 Marcin Wąs – Mezolityczne wytwory retuszowane: od technologii do typologii

11:40 Grzegorz Osipowicz – Zbrojniki kamienne w mezolicie Niżu Polskiego? Przyczynek do badań nad przemysłem kamiennym ze stanowiska Ludowice 6, gm. Wąbrzeźno

12:05 Dominik Kacper Płaza – Uwagi o produkcji i występowaniu jednozadziorców w mezolicie na ziemiach polskich

12:30-12:50 – dyskusja

12:50-15:00 – wycieczka

15:00-16:30 – przerwa obiadowa

16:30 Maciej Ehlert – Przeskrobane? Współczynniki stopnia zużycia odłupkowych narzędzi retuszowanych z perspektywy materiałów mezolitycznych

16:55 Agnieszka Dziedzic – Skrobacze, problemy klasyfikacyjne – dyskusja nad definicją narzędzia na przykładzie materiału z Sośni woj. Podlaskie

17:20 Ivan Cheben, Michal Cheben – Retuš na nástrojoch zo sídliska želiezowskiej skupiny v Bajči

17:55-18:15 – dyskusja

19-10- 2011

09:00 Monika Włodarczak – Siekiery krzemienne kultury amfor kulistych – nowe spojrzenie na możliwość klasyfikacji zbioru, na podstawie materiałów z Niziny Wielkopolsko – Kujawskiej

09:25 Małgorzata Winiarska-Kabacińska – Analiza porównawcza wkładek żniwnych (sierpaków) z wczesnego neolitu Niżu Polskiego i z okresu wczesnodynastycznego Delty Nilu

09:50 Urszula Stępień – Noże jako wyznacznik umiejętności wytwórców z komu wschodniego w Tell el-Farcha (wschodnia Delta Nilu)

10:15-10:35 – dyskusja, przerwa

10:35  Piotr Włodarczak – Produkcja narzędzi rdzeniowych z krzemienia kredowego typu K na przełomie neolitu i epoki brązu

10:50  Janusz Budziszewski – Zgrzebła kultury mierzanowickiej

11:15 Witold Grużdż – Siekiery dwuścienne kultury mierzanowickiej. Wstęp do problematyki

11:40-12:00 – dyskusja, przerwa

12:00 Beata Bielińska-Majewska – Materiały krzemienne z miejscowości Vaudeurs w zbiorach Muzeum Okręgowego w Toruniu

12:15 Zuzanna Różańska; Katarzyna Kerneder-Gubała – Paleolityczne wytwory krzemienne z Maghrebu w kolekcji dydaktycznej Instytutu

12:40  Elżbieta Trela-Kieferling – Łużyckie noże tylcowe ze stanowiska Modlniczka 2

13:05  Olga Vitoš – Chronologia narzędzi kamiennych ze stanowiska Maszkowice 1, gm. Łącko

13:20 – dyskusja

13:40 – zakończenie konferencji

Na początek kilka “historycznych ” fotografii

A to już widok na Bobolice w jesiennej szacie:

Odbudowa idzie pełną parą …